Jak zbudować laptimer

W skrócie

Laptimer to ekran do RaceBoxa. Sam nie ma GPS-u — łączy się po Bluetooth z RaceBoxem, czyta z niego pozycję i liczy czasy okrążeń oraz żywą deltę. Cała robota sprowadza się do trzech rzeczy: kupić płytkę, wgrać firmware z przeglądarki, sparować z RaceBoxem. Wersja z baterią to dodatkowo jedno ogniwo Li-Po i dwa luty.

Czego potrzebujesz niezależnie od wersji: RaceBox (Mini, Mini S albo Micro), kabel USB-C do przesyłu danych (ten „tylko do ładowania" nie pokaże portu i nic nie wgrasz) oraz komputer z Chrome albo Edge — tylko one mają Web Serial.

Wersja podstawowa — lista zakupów

Wersja podstawowa — krok po kroku

1. Rozpakuj płytkę i podłącz ją kablem USB-C do komputera. Ekran zaświeci fabrycznym demem LilyGo — to normalne, zaraz to nadpiszesz.
2. Wgraj firmware — wejdź na stronę główną w Chrome albo Edge, kliknij „Podłącz i wgraj firmware" i wskaż urządzenie 303A:1001. Jeśli portu nie widać: przytrzymaj BOOT, mrugnij RESET, puść BOOT i spróbuj ponownie.
3. Włącz RaceBoxa i upewnij się, że nie jest połączony z telefonem — gada tylko z jednym urządzeniem naraz.
4. Sparuj — po starcie płytka pokaże listę wykrytych RaceBoxów. Wybierasz dolnym/górnym przyciskiem, zatwierdzasz przytrzymaniem górnego przez 2 s. Wybór jest zapamiętywany na stałe. Szczegóły: pierwsze uruchomienie.
5. Zasilanie w aucie — powerbank albo gniazdo USB. Płytka rusza od razu po podaniu napięcia, nie ma osobnego włącznika.
6. Montaż — rzep na obudowie, ekran w polu widzenia, ale nie na wprost oczu. RaceBox połóż tam, gdzie widzi niebo (deska rozdzielcza, dach).

Wersja z baterią — co dokupić

Płytka ma na pokładzie ładowarkę Li-Po (TP4054, do ~580 mA) i gniazdo baterii, więc wystarczy podpiąć ogniwo — ładuje się potem samo przez USB-C.

Wersja z baterią — krok po kroku

1. Zmierz, który pin gniazda baterii to plus. Podłącz płytkę do USB — ładowarka wystawia wtedy na gniazdo baterii ok. 4,2 V. Dotknij sondami dwóch styków gniazda: dodatni odczyt oznacza, że czerwona sonda stoi na plusie. Zanotuj, po której stronie gniazda on jest (np. „bliżej krawędzi płytki").
2. Zmierz wtyk ogniwa — te same sondy na dwa styki fabrycznej wtyczki JST 2.54. Zapamiętaj, który przewód jest plusem, a nie jakiego jest koloru.
3. Odetnij fabryczną wtyczkę — po jednym przewodzie naraz. Nigdy obu jednocześnie: metalowe obcinaczki zewrą wtedy ogniwo. Odetnij jeden, zaizoluj albo odsuń, dopiero potem drugi. Zostaw przy ogniwie ok. 3–4 cm przewodu.
4. Nasuń koszulki termokurczliwe zanim zaczniesz lutować (klasyczny błąd: koszulka zostaje po drugiej stronie luta). Na każdą żyłę cienka, na całość jedna grubsza.
5. Zlutuj przewody ogniwa z przewodami gniazda JST 1.25 zgodnie ze zmierzoną biegunowością — plus do plusa. Rób jedną żyłę na raz i od razu ją zaizoluj, żeby gołe końce nigdy nie leżały obok siebie. Obkurcz koszulki.
6. Sprawdź gotowy wtyk miernikiem: powinno być ok. 3,7–4,2 V, z plusem po tej stronie, którą wyznaczyłeś w kroku 1. To ostatni moment na wyłapanie pomyłki.
7. Wepnij ogniwo (bez USB). Ekran powinien wstać sam z siebie, a na dole dashboardu pojawi się DEV z procentem baterii. Jeśli wtyczka luźno siedzi — gniazdo na płytce bywa wersją z zatrzaskiem; ma trzymać, nie wypadać przy szarpnięciu kabla.
8. Naładuj przez USB-C. W trakcie ładowania zobaczysz DEV chrg albo DEV x% + — przy podłączonym USB pin pomiarowy widzi napięcie ładowarki, więc dokładnego procentu ogniwa wtedy się nie da odczytać. Pełne ładowanie 750 mAh to jakieś 1,5–2 h.
9. Zamknij obudowę — ogniwo wchodzi do środka. Ułóż przewody tak, żeby nic nie napierało na luty ani na samo ogniwo, i żeby nie zostały przyciśnięte przy skręcaniu. Ogniwa Li-Po nie wolno zginać ani zgniatać.
10. Sprawdź, ile realnie jedzie. Licz na 4–6 godzin ciągłej pracy z 750 mAh — ekran świeci non stop, BLE trzyma połączenie, procesor nie śpi. Wyłączanie przytrzymaniem dolnego przycisku przez 2 s daje pobór rzędu µA, więc między sesjami warto wyłączać, zamiast tylko odkładać.

Ogniwo Li-Po — czego nie robić

• Nie zostawiaj w rozgrzanym aucie na słońcu — to najprostszy sposób na spuchnięte ogniwo.
• Nie przebijaj, nie zginaj, nie przyciskaj śrubą ani krawędzią obudowy.
• Spuchnięte ogniwo = koniec. Nie ładuj, nie prostuj — do punktu zbiórki.
• Pierwsze ładowanie zrób przy sobie, nie na noc i nie na stercie papierów.
• PCM w tym ogniwie pilnuje prądu i napięcia, ale nie uratuje przed uszkodzeniem mechanicznym ani przed odwrotną biegunowością przy lutowaniu.

Pierwszy test — czy wszystko gra

1. Włącz płytkę i RaceBoxa, poczekaj aż się połączą (ekran wejdzie w dashboard).
2. Wyjdź pod otwarte niebo. Po kilkudziesięciu sekundach Fix zmieni się na 3D (zielone) i wskoczy liczba satelitów. Pod dachem fixa nie będzie w ogóle — to nie usterka.
3. Nazwa toru (pomarańczowa, na dole) ustawia się sama przy pierwszym fixie — wybierany jest najbliższy tor z wbudowanej listy.
4. Pomiar czasu rusza przy pierwszym przecięciu linii startu/mety.

Pełny opis przycisków i trzech ekranów (dashboard, delta, lista okrążeń) jest w instrukcji obsługi.

A jeśli mojego toru nie ma na liście?

Tory są wkompilowane w firmware (lista pochodzi z bazy RaceBoxa i obejmuje większość europejskich obiektów). Dodanie nowego wymaga zbudowania firmware ze źródeł — a repozytorium jest prywatne, więc najprostsza droga to odezwać się do autora z nazwą toru i dwoma punktami linii startu/mety. Nowa binarka pojawi się wtedy na stronie głównej i wystarczy ją wgrać przez przeglądarkę.